Food for post

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008
Κανονικά εγώ σήμερα έπρεπε να είμαι στη Σέριφο. Δυστυχώς, όμως, ακυρώθηκε, οπότε πίσω στα ίδια. Με άλλο ωράριο εργασίας που σημαίνει ότι δεν ξυπνάω από τα χαράματα (ουφ!). Που σημαίνει ότι άλλαξε τελείως ο κόσμος που αντικρύζω στο δρόμο και στα Μέσα Μεταφοράς. Που σημαίνει ότι η αγοραφοβία επιστρέφει δριμύτερη, καθότι έρχονται περισσότεροι κατά πάνω μου στο δρόμο...
Το μόνο που δεν αλλάζει είναι η παρακάτω σκηνή, γνώριμη ίσως σε πολλούς: Στέκεσαι στην πλατφόρμα του τρένου, στη στάση του λεωφορείου, στο βαγόνι. Στα αφτιά ακουστικά και στο πρόσωπο γυαλιά ηλίου. Από το πλήθος, ένα άτομο -συνήθως μια χοντρή κυρία με απορημένο βλέμμα και χιλιάδες τσάντες στο χέρι- έρχεται κατά πάνω σου. Πλησιάζει, πλησιάζει.... στέκεται: «Μήπως ξέρετε πώς θα πάω στην Παμμακάριστο;»
Aπλά και αφοπλιστικά. Και άλλοι 40 να είναι δίπλα, εσένα θα ρωτήσει. Δεν πτοείται από το μαύρο γυαλί. Σου λέει, και τυφλός να είναι, μπορεί να με βοηθήσει. Δεν κάνω διακρίσεις να με πούνε ρατσίστρια. Ούτε υπολογίζει τα ακουστικά. Σου ξαναλέει, κάποια μόδα θα είναι, εδώ οι άλλοι κυκλοφορούν με το παντελόνι στο γόνατο και τον κώλο έξω.
Δεν πτοείται ποτέ. Την ερώτηση θα την κάνει. Σε σένα. Όχι στους άλλους 40 που κρατάνε ένα GPS στο χέρι...
Μπορείς όμως να μην απαντήσεις; Να μην βοηθήσεις; Εγώ δεν μπορώ.
Μετά γκρινιάζω για λίγα λεπτά (εννοείται!), κατεβάζω τα γυαλιά και τοποθετώ πάλι τα ακουστικά.
Και κάπου εκεί θυμάμαι τις ερωτήσεις που κατά καιρούς μου έχουν κάνει. Και τις απαντήσεις που έχω δώσει μέσα μου. Με λίγα λόγια, food for post.
Ιδού μερικές:
1. Ξέρετε τι ώρα έχει τρένο για το αεροπλάνο; (εξαρτάται την πτήση)
2. Ομόνοια από εδώ πάει; (από παντού πάει, έτσι που κατάντησε)
3. Ξέρετε πόση ώρα κάνει το πλοίο να δέσει; (το είχαμε μάθει στο δημοτικό;)
4. Μήπως πέρασε το 450 που είναι το τρόλεϊ 10; (έμαθες όλο αυτό και σου ξέφυγε η ώρα;)
5. Μήπως έχετε ένα δεύτερο εισιτήριο; (με 20 ευρώ στο χέρι. Α ρε Αλογοσκούφη)
6. Αυτό το εισιτήριο είναι για 90 λεπτά ή ένα δίωρο; (για δυνατούς λύτες)
7. Αυτή η κυλιόμενη δεν κατεβαίνει; (όλα κατεβαίνουν, είπε ο Γαλιλαίος)
8. Από εδώ περνάω απέναντι; (ναι, είναι η σκάλα για τον Αδη)
9. Είμαι από Βέροια και θέλω να πάω Πεντάγωνο (σήμερα δέχονται μόνο Βέροια;)
10. Μήπως ξέρετε τη στάση Βρυσάκι; (όχι, πάρε τη βοήθεια του κοινού)
11. Έχει εδώ κοντά περίπτερο; (μια μπουτίκ φρούτων πήρε το μάτι μου, βοηθάει;)
12. Προς τα πού πάει από εδώ; (φιλοσοφικό. Το ρωτάει και η GPO για το MEGA)
Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλες ανοησίες να σας πω πρωινιάτικα.
Καλό φθινόπωρο σε όλα τα παιδάκια.

35 έδειξαν τα νύχια τους:

pastaflora είπε...

Το πιο ωραίο που με έχουν ρωτήσει, ενώ περίμενα σε κάτι σκάλες, ήταν αν ήξερα κανένα καλό ... γυναικολόγο! Άβυσσος η ψυχή της προβληματισμένης ξανθιάς... (όσο για την αγαπημένη Σέριφο, βαθύς αναστεναγμός... ούτε κι εμείς πήγαμε φέτος και πολύ μου κακοφαίνεται)

Hfaistiwnas είπε...

Aπό εδώ περνάει απέναντι; Τι ερώτηση είναι αυτή ;;; λολολολ!
Θέλει πολύ σκέψη!!!! χαχα!

Σοφία είπε...

Αγαπητέ μου αυτά δεν είναι τίποτα. Την τελευταία φορά που ήμουν Παρίσι με σταμάτησαν για πληροφορίες πέντε άτομα σε 2 ώρες (συν ένας νεαρός να μου ζητήσει να κάνουμε κονεσάνς, συν μια παρέα Αμερικανιδούλες να τις βγάλω φωτογραφία). Αν κυκλοφορούσα με μια ταμπελίτσα που έλεγε "εδώ οι καλές πληροφορίες" θα με είχαν δει λιγότεροι. Αλλά είμαι και μαζόχα, γιατί γουστάρω να δίνω οδηγίες. Στο Λονδίνο αν δω κανέναν χαμένο, τον σταματάω μόνη μου και τον ρωτάω αν θέλει βοήθεια.

Κρίμα που δεν έκατσε η Σέριφος. Τουλάχιστον όμως έχετε ακόμα καλοκαίρι...

aKanonisti είπε...

Καλημέρα!!!
Μάλλον φταίει η ευγενική φατσούλα.. που έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με το άγριο βλογοστυλάκι σου!!! Χαχαχαχαχαχα
Εγώ πάντος παλιότερα που πήγαινα στην δουλεια με το λεωφορείο.. μου άρεζε που πιάναμε κουβέντα όσοι περιμέναμε το πρωί...
Μάθαινα όλα τα νέα της γειτονιάς.. και ας μήν ήξερα τους γείτονες..
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
Αγαπημένη ερώτηση..
-Καλά πάω????
Τυπική απάντηση...
-Θα δείξει....
Χαχαχαχαχαχαχαχαχα

manetarius είπε...

:)))) ή λολ!
Φτάνει καράβι στη Μύκονο και πρέπει να δέσει. Ο μούτσος που θα πετάξει τον κάβο είναι ξένος. Ο ναυτεργάτης Ελληνας με περικεφαλαία.
Διάλογος :
Έληνας (προς ξένο μούτσο): Πέτα τον κάβοοοο...
Ξένος :what???
Έλ.: Πέτα τον κάβοοοο...
Ξ. : Whaaaat?
Έλ.: Ρε do you speαk english?
Ξ.: yes!
Ελ. : Ε πέτα τον κάβο!!!

Αληθινό περιστατικό που μου περιέγραψε ο φίλος Ν. στην πρώτη του επίσκεψη στο νησί. Από τότε έχει γίνει σλόγκαν.. όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει του λέμε να πετάξει τον κάβο!!

γιατί το είπα όλο αυτό; άβυσσος η πισίνα με το παστίτσιο...

VK in Athens είπε...

Πόσο δίκιο δηλαδή έχεις!!!!

Αυτό με τις γιαγιάδες που βλέπουν τα ρημαδοακουστικά του i-pod και συνεχίζουν να σου μιλάνε, δεν μπορώ να το καταλάβω. Θυμάμαι μια φορά που είχαν χαλάσει οι ψείρες και βγήκα με κανονικό Headset, και πάλι βρέθηκε γιαγιά να ρωτήσει εμένα και όχι τους άλλους 200 που ήταν γύρω.

Μάλλον τις τραβάει η φάτσα μας, δεν εξηγείται αλλιώς!!!

g for george είπε...

Θυμήσου κι άλλες! Θυμήσου κι άλλες!

oblivion είπε...

πού να'ξεραν οι άνθρωποι όταν ρωτούσαν.. τέλειο πάντως! έριξα τρελό γέλιο πρωί πρωί, νασαι καλά!

g for george είπε...

VK τις τραβάει το τσουλούφι σου!!!

Αλλά ο apos δεν έχει τσουλούφι, οπότε το μυστήριο συνεχίζει.

VK in Athens είπε...

@G4George: Μπααααα και άνευ τσουλουφιού τα τράβαγα αυτά....!!!!

Spy είπε...

@ apos:
Αναβολή ή ακύρωση (για τη Σέριφο λέω). Για το άλλο πρόβλημα πάντως η λύση είναι απλή: το πρωί βάλτε στις μασχάλες deodorant με άρωμα μυζήθρα. Διώχνει τους ενοχλητικοί (και ειδικά τις γριές) από τα πενήντα μέτρα. Απλά ελπίζω στη δουλειά να έχετε ντουζιέρα...

@ vk in athens:
Την επόμενη φορά να βγείτε με κράνος.

wilma είπε...

Να ρωτήσω κάτι? πως γίνεται να μαζευόμαστε τόσοι πολλοί που δεχόμαστε ερωτήσεις. Και τέλος πάντων όταν εγώ φοράω το άγριο ύφος μου για να μην έρθουν (που δεν πιάνει, αλλά προσπαθώ), που είσαστε όλοι εσείς για να σας ρωτήσουν?
Στο θέμα αυτό πάντως του να σε σταματήσει άγνωστος το πιο ενδιαφέρον είναι ότι μου έκανε σήμα νεαρός να σταματήσω ενώ ήμουν στο αυτοκίνητο. Σταματώ. και με ρωτάει: Πάω μέχρι το σταθμό του τρένου με παίρνεις μαζί σου?
Τον πήρα!

NdN είπε...

Γεια σου apos,

Κρίμα που δεν έκατσε η Σέριφος.

Πολύ γέλασα με τις ερωτήσεις. Εγω δεν έχω τέτοιες "τύχες". Κάνει μπαμ ότι δεν είμαι Αγγλος και σου λέει που να ξέρει και ο κακόμοιρος ο μετανάστης τώρα.

irlandos είπε...

Καλησπέρα.
Έχω μπει πολλές φορές στο μπλογκ σου και έχω διαβάσει τα πρόσφατα post σου, αλλά δεν έτυχε ποτέ να διαβώ το κατώφλι των σχολίων.

Με αφορμή το σημερινό σου post, σκέφτηκα να σου γράψω μία πρόσφατη ανάλογη (ημι-πραγματική) ιστορία:

Περπατώντας πριν λίγες μέρες στην Ερμού, με σταματά μία κοπέλα κρατώντας ένα έντυπο στα χέρια της (για έρευνα / πώληση / etc) και με ρωτά «Συγνώμη, έχετε δυο λεπτά καιρό ?». Απαντώ αρνητικά, με ευγενικό τρόπο. Πριν κάνω δέκα βήματα πιο πέρα, μέσα στο μυαλό μου (και μόνον μέσα εκεί), ο διάλογός μας επαναλαμβάνεται, ερήμην φυσικά της κοπέλας, ως θέατρο του παραλόγου:

- Συγνώμη, έχετε δυο λεπτά καιρό ?
- Ναι, αλλά όχι τώρα !

Φιλικά,
Ιρλανδός

musicbug είπε...

Se niotho!!!:-) Mpas kai ta akoustika einai erwtisomagnitis kai den toxw katalavei? Se vazoun sti diadikasia na vgeis apo tin nirvana tis mousikis, na vgaleis ta akoustika apo t'aytia kai n'akouseis kathe erwtisi pou mporei na sou kanoun. Emena mia giagia mia fora me rwtise sto metro "ayta pigenoun apo mona tous i exoun odigo?" :-)
Kali vdomada

Penny είπε...

Γιατί μωρέ αναβλήθηκε η Σέριφος;;;

Γύρισες στη μεσημεριανή βάρδια; Δηλαδή μπορεί και να σε πετυχαίνω!

Ξέρεις γιατί σε σταματάνε; Επειδή σκέφτονται «να ένα καλό παιδί και ευγενικό!»!

Να το θεωρείς κοπλιμάν λοιπόν!

Μπουρμπουλήθρα είπε...

Χαχαχαχα.. Ποσο μου τη σπαει αυτο το πραγμα. Μα κυρια μου φοραω τα ακουστικα. Αυτο σημαινει οτι δεν εχω ορεξη για επικοδομητικο διαλογο περι στασεων του μετρο μεσα στο βαγονι. Και δεν φτανει που σε ρωταει στο ασχετο, αλλα σε σκουνταει και στο ωμο για να την προσεξεις και να απαντησεις ντε και καλα.

fvasileiou είπε...

Αχ βρε Apos... Όσο μου τη σπάνε αυτά (και αυτοί), την αγαπάω την Αθήνα, ρε παιδί μου... Και τώρα, διαβάζοντας το κείμενό σου, το νοιώθω πιο βαθιά και πιο έντονα ίσως γιατί είμαι μακριά...

fvasileiou είπε...

Αχ βρε Apos... Όσο μου τη σπάνε αυτά (και αυτοί), την αγαπάω την Αθήνα, ρε παιδί μου... Και τώρα, διαβάζοντας το κείμενό σου, το νοιώθω πιο βαθιά και πιο έντονα ίσως γιατί είμαι μακριά...

maxos είπε...

Μήπως είσαι όμορφο παιδί και ντρέπεσαι να το πεις? Η ομορφιά τραβάει πώς να το κάνουμε και δεν θέλω αντιρρήσεις, ξέρω τι λέω.Θα μου πει κάποιος μα..-=`=-/8=1221 Ως άσχημος ξέρω τι λέω.και-

tovene592 είπε...

καλό φθινόπωρο και σε σένα παιδάκι!
αυτό το να βάζεις ακούστικά και να σου μιλάνε οι άλλοι;
μια φορά ταξίδευα με κτελ και δίπλα μου καθόταν ένας παπούς. προκειμένου να αποφύγω την κουβέντα είχα βάλλει στο τέρμα το εμ πι θρι κι αυτός εκεί! ντούρασελ!

Madame de la Luna είπε...

Σέριφος, ε; Δεν έχω πάει, αλλά έχω ακούσει καλά λόγια. Ελπίζω να μην ακυρωθεί την επόμενη φορά. Φυσικά, γέλασα πάλι με τα ευτράπελα που σου συμβαίνουν. Κι αναρωτήθηκα τι ακούς σ' αυτές τις στάσεις. Είπαμε: κολλημένη με τα της μουσικής.
Υ. Σ. Εννοείται είσαι η πρώτη μου επίσκεψη. Τώρα όμως θα πάω κι απ' τον Oblivion, να τα πούμε ένα χεράκι :)

unclescrooge είπε...

Χαχαχα!! Αυτό που περιγράφεις συμβαίνει πάντα: από όλον τον κόσμο πάνω στη στάση, θα βρει εσένα να ρωτήσει για οδηγίες! Λες και σε έφτυσε ο νόμος του Μέρφυ!! Btw, αυτές τις ατάκες, όντως, στις έχουν πει?? Χαρά στην υπομονή σου!! Καλό φθινόπωρο!!

sourgeal είπε...

Καλά βρε Απος, σε σένα τυχαίνουν όλα τα κουλά;;

ΥΓ.Κάποτε ρώτησαν μια φίλη πως να πάνε από Πειραιά στην Ακρόπολη με τα πόδια. «Θα το πάρετε όλο ευθεία και θα τη δείτε μπροστά σας» τους είπε. :Ρ Στις κουλές ερωτήσεις αρμόζουν μόνο οι κουλές απαντήσεις...

ο δυσλεξικός δάσκαλος είπε...

Αpos , δείξε λίγη κατανόηση στους ζαλισμένους Αθηναίους!!!
Εμένα ,πάντως, μ'αρέσει να με ρωτάνε για πληροφορίες. Μπορείς να τους παραπέμπεις σε μένα αν δεν έχεις όρεξη! :)

pølsemannen είπε...

Λυπάμαι, είναι κάρμα, κισμέτ, μοίρα, νόμος του Μέρφυ, μάλα σουέρτε και δε συμμαζεύεται, ναι, μα τον Ήφαιστο τον κούτσαβλο και τα νερά της Στυγός!

Και 140 κομάντος να ήταν γύρω σου με GPS, εσένα θα ρωτήσουν για "κουλές" πληροφορίες!

6. Αυτό το εισιτήριο είναι για 90 λεπτά ή ένα δίωρο;

- Μέχρι και για την διαδικασία των πέναλτυς κάνει το εισιτήριο μανδάμ...

apos είπε...

@Σοφία, pastaflora: κρίμα δεν λέτε τίποτα για τη Σέριφο. ίσως όμως βρήκαμε πού να πάμε του χρόνου το καλοκαίρι...
@Ηφαιστίωνα: από εδώ περνάει απέναντι ήταν ερώτηση για την υπόγεια διάβαση στην Κηφισίας, στο γηροκομείο. Δύσκολο να το μαντέψει κανείς...
@Μανιταράκι, έγραψες! Σου κάνει καλό το μπάνιο στο παστίτσιο...
@ vk με κράνος την επόμενη φορά, indeed.
@wilma, πολύ θαρραλέα σας κόβω. Εσάς η γιαγιά σας δεν σας έλεγε, να μην ανοίγετε σε αγνώστους;
@spy: ε τώρα ακραίο σας βρίσκω! και δεν έχουμε και ντουζιέρες στη δουλειά!
@ Penny, ndn: για λόγους υγείας της υπόλοιπης παρέας τη χάσαμε τη νήσο. Δεν πειράζει, υπάρχει και plan Β το Νοέμβριο...
@ bugάκος: και εσύ τι της απάντησες της γριάς; Τα σπρώχνουν γαϊδούρια, όπως τον αραμπά;
@ Θείε Σκρούτζ, αληθινότατες είναι οι ατάκες. Και αυτά είναι τα καλύτερα.
@ Φώτη, από τώρα σου λείπει η Αθήνα;
@ maxo: δεν νομίζω ότι παίζει ρόλο η ομορφιά. Με τόση ξυνίλα;;
@ polse. μάλα σουέρτε ακριβώς. Και δεν ξέρω και τη γλώσσα του Κάρολου και του Γουστάβου. Μήπως να μας μαθαίνατε καμία λεξούλα;
@Δάσκαλε, στείλε το κινητό να δεις χαρά που θα την κάνεις όταν θα σε παίρνουν τηλέφωνο...
@sourgeal, καλά τους είπε η φίλη σου. Μάλλον ακόμα θα πηγαίνουν...
@Μadame de la Luna, το θέμα δεν είναι τι ακούω, το θέμα είναι τι προσπαθώ να ακούσω και τελικά δεν τα καταφέρνω. Το αστείο είναι ότι βγάζω τα ακουστικά και ο νόμος του Μέρφυ δεν λειτουργεί. Λες, ΟΚ καθάρισα. Και μετά από λίγο που τα ξαναφοράς, σκάει το παρατράγουδο...
@tovenito: Θεός ο παπούς! Μάλλον είχε πάρει και το viagra του...
@ Ιρλανδός: γεια σου Ιρλανδέ με τα απίστευτα ισπανικά! Μήπως να μας μάθεις καμιά φρασούλα στα κέλτικα;
@Mπουρμπουλήθρα, όταν σε σκουντάνε στον ώμο, υπάρχει λύση: θα πετάγεσαι σαν να τρόμαξες. Συνήθως τρομάζουν οι άλλοι περισσότερο και την κάνουν με ελαφρά.
@akanonisti: μόνο μια ακανόνιστη θα έβλεπε ευγενική φάτσα...
@oblivion: επειδή βλέπω ότι τον τελευταίο καιρό σου φτιάχνω το κέφι, μήπως να βάλω και μια ταρίφα -ένα συμβολικό ποσό βρε αδελφέ- να βγάλουμε και τα έξοδα;
@george, ο apos δεν έχει τσουλούφι πλέον...

ethan είπε...

Φαντάσου το εξής: Στο μετρό του Ευαγγελισμού παρέα χαρούμενων χαμογελαστών Γιαπωνέζων με εκδρομική περιβολή (σαγονιάρες, σορτσάκια, σακίδια στις πλάτες) απευθύνεται στον ζοχαδιασμένο και καταπονημένο μετά από 10 ώρες δουλειάς γράφοντα για οδηγίες.

Με πολύ φτωχά αγγλικά με ρώτησαν πως μπορούν να πάνε μέχρι το Θησείο κι εγώ αναλαμβάνοντας με επιτυχία το ρόλο του ξεναγού στις ομορφιές της χώρας μας, με άψογη χρήση της οξφορδιανής, τι τα χουμε τα προφίσιενσυ άλλωστε, τους έστειλα στο σταθμό Εθνική Άμυνα και συνέχισα χαρούμενος το δρόμο μου.

Συνειδητοποίησα τη μαλακία που έκανα αφού μπήκα στο τρένο.....

apos είπε...

Και για ακόμα φορά, αγαπημένε μου ethan αποδείχθηκε ότι τα Proficiency είναι περιττά, χε χε χε

oblivion είπε...

αυτά είναι τα άσχημα του νετ αγαπητέ apos, έρχεται ο πρώτος τυχόντας και διασκεδάζει τζάμπα και βερεσέ..
αν είχα το ταλέντο να αποτυπώνω το χιούμορ μου στα ποστ θα σου πρότεινα να σε αποζημιώνω έτσι,αλλά.. ;)
οπότε απλά περιμένω το λογαριασμό!
την καλημέρα μου!

apos είπε...

Αγαπητέ Oblivion, θέλω να πιστεύω ότι εδώ μέσα δεν μπαίνουν οι πρώτοι τυχόντες. Η πελατεία είναι εκλεκτή, αγαπητή και εκτιμάται.
(Αρκεί να μην φωνάξει καμία λουλουδού να πετά πανεράκια... you know...)

ο αποτέτοιος είπε...

μια είναι η λύση. να μάθετε όλες τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις. έτσι θα είστε πιο ξένοιαστος.

aKanonisti είπε...

Σήμερα το πρωι...(χτες) σε θυμήθηκα!!!!
Χαχαχαχαχαχαχαχαχα
Περιμένω στον δρόμο μια συνάδελφο.. και σταματάει ένα αμαξι...
και τι με ρωτάει???
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχχα
Μήπως έχετε δει... μία μεγάλη καμηλοπάρδαλη?????
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
Να πεθάνω άπος... αμέσως εσένα θυμήθηκα... μέχρι που σκέφτηκα αν ήταν ΄φαρσα....
Τους λέω... με δουλέυετε???Καμηλοπάρδαλη στην Καλαμαριά???
Μα γιατι???μου απάντησαν... και συμπλήρωσαν...ααααααααα όχι δεν είναι ζωντανη....είναι ψεύτικη...
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Matrix είπε...

:)

Μπορεί κάτι να έχει η φάτσα σου, να βγάζει κάτι καλό ...

Penny είπε...

Τώρα που το σκέφτομαι η καλύτερη λύση για εσένα είναι αυτό που έκανε η Φανή της ιστορίας μου! Και εάν το βιβλίο είναι στα ισπανικά, ακόμα καλύτερα!