Ντόπα από κουτόχορτο

Tο εθνικό άθλημα σε αυτή τη χώρα είναι το «πέφτω από τα σύννεφα». Θυμάμαι κάποτε που όλοι έπεφταν από τα σύννεφα για τα παιδιά της διπλανής πόρτας που –εντελώς τυχαία- ήταν και εκτελεστές της 17Ν.
Κάπως έτσι έπεσαν ορισμένοι από τα σύννεφα με τους αθλητές της Αρσης Βαρών.
Και καλά, το παλικάρι που πάει στην Εκκλησιά, άντε να το δεχθώ δεν σου κάνει για εκτελεστής. Ούτε μπορούσες να πιστέψεις ότι ο οικογενειάρχης που «δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα στη γειτονιά», θωπεύει παιδικά οπίσθια.
Οι αθλητές όμως; Αφού την βλέπεις την κοπελιά ότι κοντεύει να βγάλει τρίχες στο στήθος. Σχεδόν μπερδεύεται και μπαίνει στις αντρικές τουαλέτες. Διαβάζεις ότι αθλητές πεθαίνουν στα 45 τους. Βλέπεις αλλοιωμένα πρόσωπα και σπυριά παντού. Δουλευόμαστε και μεταξύ μας;
Αλλα έτσι είναι. Κάποτε ο εθνικός προπονητής το είχε πει: «Ντοπέ είσαι αν σε πιάσουν». Σωστό. Αν δεν σε πιάσουν, δεν είσαι. Και ακούς και τον εθνικό ύμνο και σου τραβάνε και μια υποδοχή ηρώων και αποκτάς και μια αργομισθία στο Δημόσιο για το υπόλοιπο της (σύντομης) ζωής σου.
Αλλα αν σε πιάσουν; Απλά γίνεσαι ξεφτίλα. Όλοι μας.
Τουλάχιστον αφού το έχεις που το έχεις το μούσκουλο, βγες σαν άντρας να πεις «ναι ρε, είναι αλήθεια. Την πήρα την ντόπα μου.» Τι τα θες τα παραμύθια;
Ντόπα με κουτόχορτο τρώμε; Ε, δεν τρώμε...

2 de Abril de 1982

ΧΧVI ANIVERSARIO DE LA GUERRA DE LAS MALVINAS

Rendimos tributo a los chicos caίdos en las Islas. Nunca perdonaremos los crίmenes de guerra de Inglaterra. Nunca olvidaremos el golpe genocida.

 JUSTICIA-DIGNIDAD-DEMOCRACIA 

Συγγνώμη, ζωάκια μου

Εδώ στο blog δεν ασχολούμαι με ρασοφόρους. 

Θα ήμουν δε ο ευτυχέστερος των φορολογουμένων αν η  "Πολιτεία" αποφάσιζε να χωρίσει τα τσανάκια της από την Εκκλησία για να ξέρει ο καθένας πού πατάει, τι λέει και κυρίως τι και ποιον πληρώνει.

Επειδή όμως η ελληνική Πολιτεία είναι της πλάκας και επειδή διαθέτω ακόμα ολίγη από τσίπα, σπεύδω να ζητήσω ΤΑΠΕΙΝΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τα ζώα.

Γιατί ζητώ συγγνώμη; Εις εκ των ρασοφόρων δήλωσε αντίθετος στο Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης, λέγοντας ότι «θα καταντήσουμε σαν τα ζώα». Για αυτό.

Αγαπημένα μου ζωάκια, που στόμα έχετε και μιλιά δεν έχετε, σας ζητώ ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Μην δώσετε σημασία. Ου γαρ έρχεται μόνον. Αλλωστε, όλοι γνωρίζουν πώς ξεχωρίζουν οι αληθινοί άνθρωποι από τα ζώα και τους αχρείους.

Πάντως, αφού αναγκάστηκα να ασχοληθώ για να διορθώσω μια απρέπεια, ας ξεκαθαρίσω κάτι: Εκτιμώ βαθύτατα τον απλό παπά στα νησιά και στις ραχούλες.

Επίσης, ψηφίζω δαγκωτό τους εξής τρεις «επώνυμους»:

1. Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Ανθρωπος του μέτρου. Νομίζω ότι εννοεί το θέμα της Αγάπης και Συγχώρεσης. Του έκαναν τρομερό πόλεμο το 1998 για να μην βγει Αρχιεπίσκοπος και εκείνος δεν απάντησε. Τώρα που έγινε, δεν εκδικήθηκε κανέναν. Ή μάλλον, εκδικήθηκε με απλό τρόπο: κινείται σε χαμηλούς τόνους, έδιωξε κουρσάρες, πολυτέλειες, βίλες και μένει στο σπιτάκι του. Μοιραία, όλοι κάνουν σύγκριση με τον προηγούμενο και σπεύδουν να τον ξεχάσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται. Θαύμα!  

2. Μητροπολίτης Αλβανίας Αναστάσιος: Ταπεινός, γλυκύτατος, δάσκαλος.

3. Μητροπολίτης Ζακύνθου: Τρελλός για δέσιμο, όπως πρέπει να είναι οι υπέροχοι Ζακυνθινοί. Λέει αλήθειες με τον τρόπο του. Σφάζει με το μπαμπάκι και γουστάρω. Δεν τον λένε τυχαία Χρυσόστομο.

Οι υπόλοιποι να με συμπαθάνε, αλλά δεν θα ασχοληθώ σοβαρά με την περίπτωσή τους. Η περιφρόνησή μου είναι όλη δική τους. Την αξίζουν.

Τα παρατράγουδα

Τρεις θλιβερές εικόνες που κατέγραψα το τελευταίο 24ωρο:

 1. Συμφωνία ΓΣΕΕ-εργοδοτών για κατώτερο μισθό 740 ευρώ. Και οι  συνδικαλιστές (που θα έπαιρναν τα Θερινά Ανάκτορα ελέω Ασφαλιστικού) να δηλώνουν ικανοποιημένοι, αλλά με ύφος ολίγον τσαντισμένο. Έτσι, για να σώσουν τα προσχήματα και να πάει κάτω το παντεσπάνι. 

2. Μια ασήμαντη βουλευτής να αγορεύει στο πλαίσιο της πρότασης-δυσπιστίας: Μπαρούφες σε 15σύλλαβο, φωνή εκνευριστική, ύφος 40 καρδιναλίων και ένα κακόγουστο ταγιέρ. Ο δε προεδρεύων να χασμουριέται. Πάλι καλά που δεν έξυνε τη μύτη του.

3. Ένας γραφικός στην όψη παπάς (μπορεί και μητροπολίτης, δυστυχώς δεν έχουν αστέρια και φλόγες σαν τους στρατιωτικούς να ξεχωρίζουν) να βγάζει πύρινο λόγο κατά του συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης, ξιφουλκώντας παράλληλα κατά της ομοφυλοφιλίας. Με τρόμαξε το εξαιρετικά κακό του βλέμμα. Κρίμα, πάντως, που το Αγιο Πνεύμα δεν έσπευσε να του κλείσει το στόμα, ώστε να μην εκθέτει τόσο χυδαία τον εαυτό του.

Αναρωτιέμαι: Για τα παραπάνω Παρατράγουδα έχει αρμοδιότητα το Ε Σου Ρου;

Ο πιο γλυκός τρελλός

Daniel Melingo. Προσκυνώ. Τρελλός με περικεφαλαία. Ή μάλλον με μαύρο καπέλο και κόκκινο φουλάρι.
Αργεντινός φυσικά. Χαρισματικός μουσικός, εξαιρετικός στιχουργός, φοβερή φωνή. Συνεργάτης των Bajofondo (τους οποίους λατρεύω).
Μποέμ τύπος μέσα στην περιπέτεια, την κατάχρηση και την αντίθεση. Ερωτικός και ακραίος.

Πιάνει το tango και στο στίβει. Σε κάνει να δακρύσεις, αλλά και να γελάσεις πικρά με την κωμικοτραγική του πλευρά.

Τον είδα Live στο Gazarte και νιώθω τυχερός.

Για όσους ενδιαφέρονται: Δύο άλμπουμ: Santa Milonga και Maldito Tango.

24 de Marzo de 1976: NUNCA MAS

32 años desde el golpe militar GENOCIDA . No olvidamos, no perdonamos. JUSTICIA. NUNCA MAS.

Sexy Jane Birkin

Συνεχίζοντας τις βραδιές με ντίβες στο Μέγαρο, χθες ήταν η σειρά της Jane Birkin και δεν θα μπορούσα να λείψω. Τι πλάσμα η Jane. Ήταν κουκλάρα στα νιάτα της, είναι όμως και τώρα γλυκύτατη. Αεικίνητη (τη μισή αίθουσα περπάτησε), επαναστατική (τα είπε χύμα για Θιβέτ και Βιρμανία), ευγενέστατη (μας ευχαρίστησε χιλιάδες φορές που πήγαμε τόσοι σε μέρα απεργίας) και με διάθεση να μας πει όλες τις μικρές και μεγάλες ιστορίες που συνοδεύουν τα τραγούδια της.

Και έτσι ήταν: τραγούδια από όλη την καριέρα της και κυρίως από τα άλμπουμ της Α La Legere, Rendez-Vous και Fiction. Το θρυλικό Je t’aime-Moi non plus, που έγραψε με τον Serge Gainsbourg, το Quoi που την καθιέρωσε και πολλά άλλα . Μην ξεχνάμε τις μοναδικές της συνεργασίες με Manu Chao, Franz Ferdinand, Portishead, Tom Waits.

Υπέροχη βραδιά. Όπως είπα, ήταν η δεύτερη ντίβα (μετά την Ute Lemper). Ακολουθεί τον Απρίλιο, κάτι πολύ διαφορετικό: Fados από τη Μίσια.