Σκοτώστε με

Έχω «αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά». Γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στα βόρεια προάστια, πήγα σε Πρότυπο Σχολείο, ταξίδευα και ταξιδεύω συνέχεια στην Αργεντινή, όπου –μεταξύ άλλων- έδρασαν οι Montoneros.
Σκοτώστε με.
(Το νου σας, όμως, μην πετύχετε το σκύλο δίπλα...)

Siempre me quedará

Η Μafalda το είχε πει, όπως βλέπετε δίπλα στη φωτό: «Είναι δύσκολο να μαζέψεις δύναμη να κατέβεις στον κόσμο». Μafa, nena, έχεις απόλυτο δίκιο...
Λυπάμαι για την κυβέρνηση: Τρομαγμένες και αξιοθρήνητες φυσιογνωμίες. Πρώτοι στα «εύκολα», πελαγωμένοι τώρα στα δύσκολα. Είδατε μούτρα; Ξύπνησαν απότομα από τη Νιρβάνα. Να τη χαίρεστε την Αστυνομία που φτιάξατε. Σπείρατε ανέμους και τώρα θερίζετε θύελλες. Και ψάχνετε συνενόχους –στο όνομα της Ενότητας- για να μοιραστείτε την χλαπάτσα. Χα!
Λυπάμαι για την Αντιπολίτευση: Τα ίδια και τα ίδια. Αν η κυβέρνηση ζει στη Στρατόσφαιρα, αυτοί ζουν στην Εξώσφαιρα. Α, ώστε οι εκλογές θα λύσουν το πρόβλημα; Αρλούμπες, ανόητες ατάκες και η γνωστή χυδαία προσπάθεια να οικειοποιηθούν την οργή των παιδιών και μιας ολόκληρης κοινωνίας. Και η absolut κατάντια: να τσακώνεται η Αλέκα με τον Αλέκο για το ποιος φλερτάρει με τους κουκουλοφόρους. Αυτό τους απασχολεί. Σε αυτό το αηδιαστικό κομμάτι της Εξώσφαιρας ζουν. Μπράβο τους. Εκεί να μείνουν.
Λυπάμαι για τον επικεφαλής των δημοσιογράφων, που δικαιολογεί την Αστυνομία παντού και πάντα. Με άλλοθι την «καταγραφή των γεγονότων», όπως λέει στα παράθυρα. Ο ίδιος βέβαια σιωπά όταν η δεοντολογία πάει περίπατο στο διπλανό παράθυρο. Σιωπά όταν οι συνάδελφοί του σκοτώνουν κάθε μέρα άλλες δέκα φορές το άτυχο πιτσιρικάκι. Κουβέντα δεν είπε για τους συναδέλφους του που έκαναν ζουμ στην κάμερα για να δούμε τη μάνα του παιδιού να κλαίει. Αξιος. Να τον κάνετε ισόβιο. Πού θα βρείτε καλύτερο;
Λυπάμαι για τους «νοικοκύρηδες». Αυτούς που εξοργίζονται με την απουσία του Κράτους, που φωνάζουν για τις καταστροφές και τις λεηλασίες. Βρε ανθρωπάκια τι ανέχεστε εδώ και 30 χρόνια; Την ατιμωρησία και την απάθεια δεν ανέχεστε; Αυτήν δεν ψηφίζετε κάθε τέσσερα χρόνια; Τιμωρήθηκε ποτέ κανείς; Πήγε φυλακή ο γιατρός που σε σκοτώνει στην εγχείριση; Ο τράγος που εμπορεύεται την ψυχή σου για μερικά οικόπεδα; Ο πολιτικός που πλουτίζει παράνομα; Ο δημόσιος υπάλληλος που σε σταυρώνει για σου βγάλει τη σύνταξη; Ο εφοπλιστής που αφήνει τα νησιά χωρίς πλοία; Ο αστυνομικός που σε βαράει; Ο στρατιωτικός που σκοτώνει το παιδί σου, όταν υπηρετεί την πατρίδα; Ο οικοπεδοφάγος που σου κλέβει το οξυγόνο, καίγοντας τα δάση; Ο τραπεζίτης που κρύβεται πίσω από εισπρακτικές εταιρείες; Ο «επιχειρηματίας» που σερβίρει στο παιδί σου βρώμικα ποτά;
Η μαγκιά της ατιμωρησίας είναι το διαχρονικό Δόγμα της κοινωνίας μας. Και ξαφνικά μας έπιασε η οργή, επειδή κάποιοι το κάνουν σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση. Βρε ουστ.
Λυπάμαι που το αυτονόητο δικαίωμά μας να διαδηλώσουμε για ό,τι μας ενοχλεί, έγινε φόβος που μας κρατά σπίτι: «Πού να τρέχω, θα γίνουν επεισόδια». Και έτσι δεν τρέχουμε, για να μην πνιγούμε στα δακρυγόνα ή βρεθούμε σε καμιά κλούβα. Αστυνομικοί και «γνωστοί-άγνωστοι» φρόντισαν, ώστε ένα από τα σπουδαιότερα αγαθά της Δημοκρατίας (ρωτήστε σε χώρες που δεν το έχουν) να μετατραπεί σε αγώνα μπόξ, που δεν μας αφορά. Βάζουν το κόκκινο σηματάκι στην οθόνη και εμείς αλλάζουμε κανάλι.
Χαίρομαι που άκουσα ότι ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου παραιτήθηκε. Βρέθηκε και ένας με τσίπα. Αναρωτιέμαι ειλικρινά: αυτοί που αγωνίζονται για δωρεάν παιδεία, καταγγέλλοντας κολλέγια και παραμάγαζα, πού είναι να την υπερασπιστούν; Κανείς δεν θυμώνει που βλέπει τα ΑΕΙ να γίνονται μπουρδέλο; Καθηγητές, φοιτητές, σπουδαστές, συνδικαλιστές: αφού η Αστυνομία είναι ανίκανη, γιατί δεν υπερασπίζεστε εσείς τη Γνώση; Τα αμφιθέατρά σας, τα εργαστήριά σας, τις εργασίες σας; Το μέλλον σας! Και πού είναι ο λεγόμενος «πνευματικός κόσμος»; Όλοι εκείνοι οι λαλίστατοι που σπεύδουν όταν μυριστούν κάμερα και δωρέαν μπουφέ; Πού κρύφτηκαν;
Χαίρομαι για τα 15χρονα. Μας ξεπέρασαν. Kαι ας θυμηθούμε ότι μεγαλώνουν μόνα τους. Δεν υπάρχει πια εκείνη η παλιά οικογένεια. Κατέβηκαν με οργή, φαντασία, καθαρό βλέμμα και αυθορμητισμό. Το παλικαράκι που ξεβρακώθηκε μπροστά στο κτίριο της Αστυνομίας, ξεβράκωσε μια ολόκληρη κοινωνία που δεν έχει τίποτα να του δώσει.
Χάρηκα για τα παιδιά, αλλά δεν πρόκειται να τα γλείψω όπως ο κάθε Λάκης. Εύχομαι απλά να μην ξεχάσουν ποτέ γιατί οργίστηκαν. Να μην επιτρέψουν σε κανέναν σιχαμένο να τους καπελώσει. Να διδάξουν αυτά το νέο ήθος στους γονείς τους. Να το δούμε και όλοι εμείς, που δηλώνουμε μπερδεμένοι. Και να ξεκινήσουμε ρίχνοντας την πρώτη μολότοφ στον ωχαδερφισμό μας.
Μικρέ Αλέξη, αν από κάπου με διαβάζεις, κάνε scroll down και άκου λίγο το τραγούδι της Bebe: Siempre me quedará. Mετάφραση: πάντα θα μου μείνει. Και συμπληρώνω: πάντα θα μου μείνει η χαμογελαστή φατσούλα σου. Hasta mas ver, nene...

Bang Bang

Διάβασα και άκουσα τα πάντα για τη δολοφονία του 16χρονου στα Εξάρχεια. Ειδικοί, ακόμα πιο ειδικοί, λιγότερο ειδικοί, υπουργοί, παρατρεχάμενοι και ό,τι άλλο βάζει ο νους του καθενός, έχυναν δάκρυα –κροκοδείλια και μη- για το γεγονός.Εντύπωση έκανε σε ορισμένους που το «κωλόπαιδο» (κατ’ άλλους «τσογλάνι») ήταν γόνος καλής και πλούσιας οικογένειας. Προφανώς τους χάλασε την εικόνα που είχαν στο μυαλό τους.
Το μόνο παρήγορο: ο αυθόρμητος τρόπος που αντέδρασαν οι μαθητές.Οι υπόλοιποι, απλά κατώτεροι των περιστάσεων. Ούτε μία στιγμή δεν βρήκαν χρόνο να σκεφτούν: αν το δικό μου παιδί ήταν ο Αλέξης, θα το άντεχα όλο αυτό;
Προσυπογράφω το κείμενο της Κατερίνας. Διαβάστε το εδώ. Kαι του Αρκούδου, εδώ.
Θυμήθηκα, επίσης, το τραγούδι της Νancy Sinatra: Bang bang. You shot me down. Bang bang and i hit the ground. Bang bang, that awful sound...

Bοήθειά μας

Ήρθε η ώρα για τον επίλογο στην υπόθεση του Βατοπαιδίου. Καταρχήν να ξεκινήσουμε από το αυτονόητο: τη βασική αλήθεια δεν θα την μάθουμε ποτέ και ο λόγος είναι απλός: Αυτός που έδωσε την εντολή να γίνει ανταλλαγή της Βιστωνίδας (που δεν την ήξερε ούτε η μάνα της) με ακριβά οικόπεδα (που τα ήξερε η μάνα τους) δεν πρόκειται να βγει να μας το πει.

Εκτός και αν κάποιος τον έγραψε σε κανά DVD. Που και πάλι χλωμό το κόβω, γιατί αν το πήγαν το υλικό στο MEGA μόνο ο Καμπουράκης θα το είδε που δεν πιάνεται, γιατί είναι Καμπουράκης. Και αν κρίνω από το γεγονός ότι κανένας δεν έχει πέσει από τον 6^ο όροφο στο Κολωνάκι και η Όλγα Τρέμη δεν έχει ορκιστεί 400 φορές ότι δεν είδε το DVD, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Αρα, τη βασική αλήθεια δεν θα την μάθουμε και ο καθένας μπορεί να λέει και από ένα όνομα: Καραμανλής, Παπάγος, Πλαστήρας, Αθανάσιος Διάκος, Ομέρ Βρυώνης, Ζωζώ Σαπουτζάκη, Μπέμπα Μπλανς, Τζένη Βάνου. Διαλέγετε και παίρνετε.

Τι μάθαμε από την Εξεταστική:

• Η γραφειοκρατία είναι αστικός μύθος (urban legend). Μόλις εγκαταλείψεις την πόλη και ανοιχτείς στην επαρχία (σόρρυ, περιφέρεια το λέμε), τέτοια θέματα πάνε περίπατο. Σου κάνουν δικαστήριο-αποχαρακτηρισμό-αντικειμενική αξία-πολεοδομία-συμβόλαιο σε 1 ώρα. Αν είσαι παπάς, η 1 ώρα πέφτει σε 30 λεπτά. Και στο πακέτο προσφορά μία γνωμάτευση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με όλα τα χαρτόσημα πληρωμένα και δώρο χρυσή κορνίζα με αυτόγραφο από επώνυμη συμβολαιογράφο. Αβάδιστα.
• Ο υπουργός είναι ανεύθυνος. Δεν πρέπει να ξέρει τι σκαρώνει ο υφιστάμενός του, ούτε να τον ρωτά για λόγους savoir vivre. Απλά κάθεται στην καρέκλα, δίνει συνεντεύξεις, βγαίνει σε παράθυρα και πάει σε εγκαίνια. Όπως δηλαδή η Φρειδερίκη πριν από 50 χρόνια ή ο Νομάρχης στην παρούσα ιστορική περίοδο.
• Ο υφυπουργός είναι πιο τυχερός. Κάνει ό,τι γουστάρει και δεν φέρει καμία ευθύνη, γιατί προϊστάμενος είναι ο υπουργός. Ο οποίος είναι ανεύθυνος. Αρα ο υφυπουργός είναι double ανεύθυνος. Στην περίπτωση που ο υπουργός έχει πάει για εγκαίνια (όπως η Φρειδερικη) ή μιλά σε παράθυρο (όπως ο Νομάρχης), η ευθύνη αυτόματα μεταβιβάζεται σε Εταιρεία ή Οργανισμό του Δημοσίου. Κατά προτίμηση σε εταιρεία με περίεργο τίτλο, ώστε να διαχέεται ακόμα περισσότερο η ανευθυνοευθύνη.
• Οι υπόλοιποι που πήγαν στην Εξεταστική απλά έκαναν ένα πέρασμα, τύπου live your myth για να το λένε στα εγγόνια τους: «Παιδί μου, εμένα που με βλέπεις είχα πάει στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών, στο βαζελογήπεδο πριν γκρεμιστεί και στη Βουλή σε μια Εξεταστική». Και το εγγόνι θαμπωμένο να ρωτά: «παππού, η Παπακώστα ήταν αλήθεια τόσο αντιπαθητική;»
• Κάτι δημοσιογράφοι που επίσης πέρασαν, απλά θα έχουν έξτρα υλικό για το βιβλίο που θα εκδώσουν και θα μοιράσουν σε συναδέλφους τους στη διάρκεια εκδήλωσης με δωρεάν μπουφέ. Αλλωστε,η προσφορά τους στην αποκάλυψη της αλήθειας ήταν αδύνατη λόγω «δημοσιογραφικού απορρήτου». Είναι γνωστό ότι οι δημοσιογράφοι έχουν δημοσιογραφικό απόρρητο, οι γιατροί ιατρικό, οι δικηγόροι νομικό, οι πυροσβέστες πυροσβεστικό και οι υδραυλικοί υδραυλικό.
• Μάθαμε επίσης ότι κάτι παπάδες-μοναχοί-πατέρες-ηγούμενοι-πνευματικοί έκαναν αναλήψεις με τσάντες από την Τράπεζα της Ελλάδος. Λογικό το βρίσκω. Αλλωστε, η ανάληψη τιμάται και από το ημερολόγιο κάποια μέρα, επομένως έχουν το know-how.
• Η Επιτροπή κατά του ξεπλύματος μαύρου χρήματος στην Κύπρο λέγεται ΜΟΚΑΣ. Υποθέτω ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης θα λέγεται ΤΙΡΑΜΙΣΟΥΣ και ο Συνήγορος του Πολίτη ΣΤΡΑΤΣΙΑΤΕΛΑΣ.

Aυτά λοιπόν. Να είμαστε καλά να τους θυμόμαστε και στα 40 θα σερβίρουμε και κονιάκ πρώτης διαλογής. Εγώ θα είμαι εκεί.

Quiz: Εμείς και το Τέρας

Υπόσχομαι ότι μετά από αυτό το quiz σταματώ να ασχολούμαι με το θέμα. Και το αφήνω στους ειδικούς…



1. Τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα;

Α. Τη γέννηση του Χριστού, ανόητε. Ελληνικά δεν έμαθες ακόμα;

Β. Δεν ξέρω εσείς, αλλά εμείς πάλι στο θείο Χρήστο θα πάμε και θα σκάσουμε στη διασκέδαση. Ωκεανός πλήξης αυτή η οικογένεια.

Γ. Τίποτα. Απλά χαμογελάμε και περιμένουμε τα δωράκια που παραγείλαμε.

Δ. Είμαι υπέρ του διαχωρισμού Κράτους-Εκκλησίας και δεν γιορτάζω. Επίσης για το Βατοπαίδι ευθύνες έχουν και τα δύο μεγάλα κόμματα.



2. Πότε στολίζετε το Δέντρο;

Α. Μόλις σκάσει μύτη στη γωνία του δρόμου εκείνος ο τύπος από τα Τζουμέρκα με τα έλατα.

Β. Μεσάνυχτα 30ής Νοεμβρίου.

Γ. Όταν αδειάσει από το σιδέρωμα η Galina. Και αφού πρώτα κρύψουμε τον παππού που την κουτουπώνει.

Δ. Όταν καταφέρουμε να εντοπίσουμε στο πατάρι πού είναι εκείνη η κούτα με το ψεύτικο. Πέρυσι, βάλαμε τη θεία τη Φυστικούλα να την ψάξει και την χάσαμε για πάντα (την θεία)



3. Σε πόσα παιδάκια ανοίγετε να σας πουν τα κάλαντα;

Α. Σε όλα. Αλλά τα υποχρεώνω να τα πουν μέχρι τέλους και τους κερνάω ένα μελομακάρονο κομμένο στη μέση.

Β. Σε κανένα. Κατεβάζω τον Γενικό και ακούω Καίτη Γαρμπή.

Γ. Εξαρτάται το σχήμα. Αμα παίζει κανά καλό όνομα και κυκλοφορεί και λουλουδού, δίνω προτεραιότητα.

Δ. Αυστηρά μόνο σε σχήματα με κλαρίνο



4. Πόσα μελομακάρονα και κουραμπιέδες καταναλώνετε;

Α. Εγώ ακόμα δεν έχω τελειώσει τα περσινά.

Β. Είμαι από Βόρεια Ελλάδα και θέλω διευκρινίσεις: Κουραμπιέδες με κρέμα ή με ψωμάκι;

Γ. Όσα γλιτώσουν από το glitter που ρίχνει επάνω μια γνωστή

Δ. Δεν μπορώ να απαντήσω γιατί είμαι μπουκωμένος. Πιάσε μια σόδα όπως έρχεσαι.



5. H Παραμονή της Πρωτοχρονίας σε τι κατάσταση σας βρίσκει;

Α. Σε απελπιστική. Χρωστάω σε 15 πιστωτικές και οι δικαστικοί κλητήρες αδειάζουν ήδη το σαλόνι μου.

Β. Σκέτο ράκος. Πέρασε ένας ακόμα χρόνος και πρέπει να αρχίζω τα bottox. Έχει κανείς πρόχειρο το τηλέφωνο της Νατάσσας Θεοδωρίδου;

Γ. Στο καζίνο. Με το πούρο στο ένα χέρι, το ουίσκι στο άλλο και τη «γυναίκα» να ποντάρει μάρκες.

Δ. Εμάς ΠΑΛΙ στο θείο Χρήστο πήγαμε και είδαμε τα προγράμματα στην ιδιωτική TV. Μέχρι που έπεσε η ιδέα να βάλουμε Μοιραράκη και η βραδιά μεταμορφώθηκε



6. Τι σας ενοχλεί περισσότερο στις Γιορτές;

Α. Οι Γιορτές

Β. Η κίνηση στους δρόμους

Γ. To Last Xmas των Wham

Δ. Που ο 13ος μισθός δεν δίνεται κάθε μήνα



7. Αν μπορούσατε να πάτε αλλού για Χριστούγεννα, πού θα πηγαίνατε:

Α. Στα τσακίδια να μην βλέπω κανέναν

Β. Στην Αυστραλία να κάνω και μπάνιο

Γ. Στην Αργεντινή, γιατί εκεί είναι ο Παράδεισος

Δ. Ακόμα και στο Βατοπαίδι, αρκεί να μην ξαναπάμε στον θείο Χρήστο



8. Τι resolution κάνετε με τη Νέα Χρονιά;

Α .Το ίδιο με πέρσι. Έτσι κι αλλιώς δεν τηρώ τίποτα

Β. Να μου κάτσει επιτέλους εκείνο το τεκνό/πιτσιρίκα που κυνηγάω

Γ. Να καταδικαστούν τα κόμματα της πλουτοκρατίας και του ευρωμονόδρομου

Δ. Τι θα πει resolution?



9.Τι δώρο ζητήσατε από τον Αη Βασίλη;

Α. Δεν θέλω δώρα, μόνο αγάπη (ένα iPOD nano)

Β. Δεν θέλω δώρα, μόνο αγάπη (ένα mac)

Γ. Δεν θέλω δώρα, μόνο αγάπη (μια Cannon)

Δ. Δεν θέλω αγάπη, μόνο τα παραπάνω δώρα



10. Ξέρετε τι είναι το glitter?

Α. Ρωτήστε τη Wilma

Β. Ρωτήστε την naf

Γ. Ρωτήστε την Wilma και την naf

Δ. Μην ρωτήσετε τον spy.



AΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεν υπάρχουν. Μόνο ο Αη Βασίλης υπάρχει. Όποιο παιδάκι θέλει, ας τα μοιραστεί μαζί μας.

Περί Παιδείας

Προφανώς, όλοι γνωρίζουμε τη Wikipedia. Δεν ξέρω όμως πόσοι γνωρίζουν την uncyclopedia, όπου τα γεγονότα και τα πρόσωπα παρουσιάζονται με σατιρικό τρόπο.

Πρόσφατα ανακάλυψα ότι η uncyclopedia έχει και ελληνικό τμήμα με 1.602 άρθρα, προς το παρόν.Το όνομα αυτής Φρικηπαιδεία.

Ρίξτε μία ματιά και μετά διαβάστε δύο βιογραφικά: αυτό και αυτό…

Ποιον ακριβώς αφορά;

Από το πρωί σήμερα βλέπω παντού το κόκκινο κορδελάκι για την Παγκόσμια Ημέρα του AIDS. Σε μπουφάν καρφιτσωμένο, σε νεανικές τσάντες κρεμασμένο, σε τηλεοπτικές οθόνες αναρτημένο...
Χαίρομαι, αλλά αναρωτιέμαι: Γιατί χρειάζονται οι Παγκόσμιες Ημέρες; Γιατί μόνο σήμερα; Το πιστεύουμε όλοι εμείς που βάζουμε το κορδελάκι; Μήπως είναι απλά μια ακόμα υποχρέωση;
Πριν από λίγες μέρες σε πολύ μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα είδα το εξής: Τίτλος: ΑIDS: Αυξάνονται τα κρούσματα. Και από κάτω φωτογραφία πλάτη δύο αγοράκια που περπατούσαν χεράκι-χεράκι.
Το μήνυμα λοιπόν σαφές: Τζάμπα το βάλατε το κόκκινο κορδελάκι σήμερα, μαντάμ. Και εσείς δεσποινίς μου: άδικα τρυπάτε το σατέν πουκαμισάκι (που τόσο πολύ σας πάει). Δεν σας πιάνει το θέμα. Αφορά μόνο εκείνα τα δύο αγοράκια που περπατούσαν χέρι-χέρι. Και όλα τα αγοράκια. Αντε και κανά πρεζόνι. Αντε και κανά ατομάκι από αυτά που «τρυπάνε» τον καθωσπρεπισμό της κοινωνίας μας.
Εγώ λέω το εξής: Μας αφορά, αν αγαπάμε τη ζωή μας. Δεν μας αφορά, αν ξέρουμε τόσο καλά τον εαυτό μας και τις ζωές των άλλων.
Αυτό ας αναρωτηθούμε: Πόσο καλά ξέρουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Και μετά ας πάμε παρακάτω...
Καλό μήνα σε όλα τα παιδάκια. Και glitter. Θέλω πολύ glitter…